We are QPR

2010-11 sezonu sonlarinda yolum Londra’ya dusmus, Loftus Road’da, Premier Lig hedefine emin adimlarla ilerleyen QPR’in, Derby County’i konuk ettigi maca gitmistim. Takim ve ortam beni -Les Ferdinand, Andy Impey, Travor Sinclair, Andy Sinton’li donemde persembe aksamlari TRT 2′ye yapistiran donem kadar olmasa da- heyecanlandirmisti. Shepherd’s Bush sokaklarinda, We are QPR, said We are QPR diye bagirarak yurumek de heyecanimin yukselmesine katkika bulunmustu.

Ait olduklari Premier Lig’e sonunda donduler. Herkesin Taarabt’i konustugu kadroda benim en guvendigim adam Alejandro Faurlin. Arjantin’linin transfer surecindeki sikintilar, Premier Lig ruyalarini neredeyse ellerinden alacakti. Yaz basinda gergin gecen 1 ay sonunda gelen olumlu haberle adeta 1 ay icinde 2. kez sampiyonluk sevinci yasadilar. Lig’de kalici olma macerasinda Taarabt’in takimda kalmasi, Danny Gabbidon, DJ Campbell, Jay Bothroyd, Kieron Dyer gibi ust lig tecrubesi olan oyuncularin takima katilmasi, yasli kurt Warnock’un devam etmesi onemli artilar.

Ilk hafta, Bolton karsisinda alinan agir yenilginin ardindan zorlu Everton deplasmani oncesi beklentiler yuksek degildi. Hafta ici kulubun el degistirmesinin getirdigi hava olumlu da olsa, 4 oyuncuyu etkisi altina alan bulasici hastalik Warnock’u dusunduruyordu. Sahneye hic beklenmedik bir anda Tommy Smith cikti ve takimini Everton karsisinda one geciren golu atti. 15 senelik hasreti bitiren goldu bu. Premier Lig’de son golunu 1996′da atan QPR,  yillar sonra ilk Premier Lig golunu atip, puanlarini alip hem buyuk moral buldu, hem de Tony Fernandes’e sicak bir merhaba dedi. Tony Fernandes demisken, QPR’in cicegi burnunda sahibinin, Warnock’a transfer donemi kapanana kadar en az 4 -ilk 11 seviyesinde- transfer sozu verdigini ekleyelim.